Poznaj nasz sklep internetowy z produktami z Hiszpanii

Poznaj nasz sklep internetowy z produktami z Hiszpanii

Przewodnik turystyczny po Teneryfie i okolicach

utworzone przez | 14/01/2021 | Przewodnik po Hiszpanii | 0 komentarzy

Teneryfa to wyspa odpowiednia dla każdego, ze względu na różnorodność krajobrazów takich jak plaże wulkaniczne lub o białym piasku, wioski o tradycyjnej architekturze lub enklawy dla masowej turystyki.

Teneryfa jest największą z siedmiu wysp archipelagu kanaryjskiego. Wyspa znajduje się nieco ponad 300 km od kontynentu afrykańskiego i około 1300 km od Półwyspu Iberyjskiego. Zajmuje centralne miejsce pomiędzy wyspami Gran Canarii, La Gomera i La Palma. Ma powierzchnię 2.034 km2 i ciekawy trójkątny kształt. W jego centrum stoi gigantyczny Pico del Teide, który na wysokości 3 718 metrów jest najwyższym punktem w Hiszpanii. 

Wyspa jest pochodzenia wulkanicznego, a jej powstanie datuje się na koniec trzeciorzędu. Obszary Anaga, Teno i Adeje wydostały się z wód Atlantyku siedem milionów lat temu. Połączyły się one, tworząc grzbietowe pasmo górskie. W centrum stoi wulkan Teide. Skokowa orografia wysp i ich zróżnicowane mikroklimaty są źródłem różnorodności krajobrazów, które nadały im przydomek „kontynentu w miniaturze”. Najbardziej imponująca jest Cañadas del Teide, utworzona przez wulkan i jego otoczenie, zdominowana przez bogatą różnorodność formacji geologicznych pochodzenia wulkanicznego. Przestrzeń ta jest chroniona przez jej katalogowanie w ramach sieci parków narodowych. 

Na północy wyspy, w rejonie Anagi, zachowała się jedna z najważniejszych formacji lasu laurowego tego archipelagu. Jest to złożona, lubiąca wilgoć formacja roślinna, składająca się z gatunków typowych dla tropikalnych lasów deszczowych, która jest spadkobiercą roślinności żyjącej w Europie w okresie trzeciorzędu. Obok tej formacji wyróżnia się las sosnowy, który rozciąga się przez koronę lasu wokół Parku Narodowego Las Cañadas del Teide. 

Różnorodność klimatów pozwala na niezwykły kontrast pomiędzy jałowymi obszarami południa a obfitością roślinności na północy. Kolejną różnicą, która odróżnia obie strony wyspy są formy, jakie przybiera wybrzeże: ostre i skaliste na północy i piaszczyste na południu. Z drugiej strony, charakterystyczne mikroklimaty są gwarancją trwałości słońca w ciągu 365 dni w roku. Tak więc, północne wybrzeże ma średnio 2000 godzin słonecznych rocznie, podczas gdy południowe uzasadnia swój sukces wśród turystów europejskich z 2 929 godzinami słonecznymi rocznie. Jest to również powód różnic w temperaturze, tak że średnia temperatura na północnym wybrzeżu wynosi 20º C, na południu 21,3º C, a w obserwatorium w Teide 9,7º C. 

Osiedlenie się ludności europejskiej z czasów podboju kastylijskiego pod koniec XV wieku jest początkiem historii połączonej z Ameryką. Te czynniki są głównymi składnikami tożsamości kulturowej jej mieszkańców, wraz z pamięcią o śladach rdzennych mieszkańców Guanche. 

Do historycznych miejsc należą La Laguna, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO,La Orotava, Puerto de la Cruz, Garachico i Icod de los Vinos

Do najważniejszych miejsc, które warto odwiedzić, aby poznać wyspę należą, w obszarze metropolitalnym, masyw Anaga, góry Las Mercedes i La Esperanza, muzea Antropologii, Historii, Nauki i Kosmosu, Natury i Człowieka. Na północnym zboczu, miasta Garachico, Tacoronte, La Orotava, punkt widokowy Humboldt, tysiącletni smok w Icod de Los Vinos, jezioro Martiánez, Playa-Jardín i Ogród Botaniczny (wszystkie w Puerto de la Cruz), Masca i Punta de Teno. Na południu, wioska Candelaria, z jej bazyliką i aleją Guanche menceyes, oraz rozległy kompleks turystyczny związany z plażami w Las Americas-Los Cristianos. Jednak pierwszą wycieczką na Teneryfę, której nie można przegapić, jest ta, która prowadzi do Cañadas del Teide, w centrum wyspy. 

W Santa Cruz najbardziej godne polecenia jest przejście się po muzeum na świeżym powietrzu, którym ulica Las Ramblas stała się po pierwszej międzynarodowej wystawie rzeźby ulicznej w 1972 roku, a także park García Sanabria, kościół Concepción i Plaza del Príncipe, nie zapominając o obiekcie handlowym w centrum, wokół Calle Castillo. W La Laguna mieszczą się muzea Historii i Antropologii oraz Nauki i Kosmosu, które w maju 2013 roku obchodziły swoje 20-lecie.

Teneryfa- Wulkan Teide

Park Narodowy Teide

Park Narodowy Teide znajduje się w centrum wyspy. Oprócz zachowania najbardziej spektakularnej formacji wulkanicznej na Teneryfie – oraz światowego wulkanizmu – jest ona domem dla najlepszej reprezentacji flory odpowiadającej najwyższemu poziomowi, na którym uformowana jest roślinność tego archipelagu. Znajduje się on na średniej wysokości ponad 2.000 metrów i ma 13.571 hektarów, co czyni go największym parkiem narodowym Wysp Kanaryjskich. 

Park narodowy ma cztery drogi dojazdowe: 

  • Od północy: droga TF-21 z La Orotava do Las Cañadas (Portillo de la Villa) (25 km). 
  • Od południa: droga TF-21 z Vilaflor do Las Cañadas (Boca de Tauce) (39 km).
  • Z zachodu: droga TF-38 z Chío do Las Cañadas (Boca de Tauce) (49 km).
  • Ze wschodu: droga grzbietowa TF-24, która odchodzi od La Laguna do El Portillo de la Villa (44 km).

Jeśli wybierzemy tę ostatnią trasę, po minięciu lotniska Teneryfa Północna, około 6 km od La Laguna, wjedziemy do La Esperanza, gdzie możesz odwiedzić kościół Virgen de la Esperanza. Kilka kilometrów dalej znajduje się teren rekreacyjny Las Raíces, równina na górze La Esperanza, w której znajduje się niezwykła masa sosny kanaryjskiej, jedna z największych i najlepiej zachowanych na wyspach, gdzie prawie obowiązkowo należy zatrzymać się w licznych punktach widokowych po drodze: Pico de las Flores, Montaña Grande, Ortuño, Las Cumbres, La Crucita i port Izaña, ten ostatni na wysokości 2.300 metrów nad poziomem morza. Nieco dalej docieramy do El Portillo, gdzie znajduje się centrum dla zwiedzających. Znajduje się tam wystawa i wiele informacji na temat historii geologicznej, środowiska i żywych istot, które mieszkają w Parku Narodowym Teide. 

W parku znajduje się Teide, wulkaniczna budowla typu stratovolcano, która znajduje się na starym i gigantycznym zagłębieniu w kształcie kaldery, utworzonej przez dwie półkaldery, oddzielone Roques de Garcia. Kaldera jest przestrzenią znaną jako Las Cañadas i jej pochodzenie jest nadal źródłem kontrowersji wśród geologów, którzy rozważają takie hipotezy jak eksplozja, erozja, zatopienie i duże osunięcia ziemi. 

W Roques de García wyróżnia się skała Cinchado. Z istniejącego punktu widokowego można zobaczyć spektakularną dolinę Ucanca, największy wąwóz w parku. W pobliżu znajduje się Parador Nacional de Turismo (sieć luksusowych hoteli w Hiszpanii). 

Zagłębienie Las Cañadas jest jedną z największych kalder na świecie. Ma kształt eliptyczny, 16×10 km. Lawa z różnych erupcji wypełniła duże powierzchnie starego kotła wszelkiego rodzaju materiałami wulkanicznymi, dzięki czemu krajobraz nabiera chaotycznego wyglądu.

Park Narodowy Teide - Roques de Garcia

Teide

Teide to szczyt na wysokości 3718 metrów powstały około 600.000 lat temu. Dla Aborygenów- Guanczów, Echeide, jak go nazywali, było miejscem Piekła, gdzie żył Guayota, bóg zła. Pomimo tego, że praktycznie tylko przez 20 dni w roku pada tu śnieg, utrzymuje się on przez kilka miesięcy, nadając mu wyrazisty kontrast, gdy jest widoczny na przykład pod słońcem plaż Puerto de la Cruz

Aby dostać się na szczyt, zwiedzający zwykle korzystają z kolejki linowej, którą pokonanie prawie 2 000 metrów zajmuje około ośmiu minut. Widoki są zapierające dech w piersiach. Kolejka linowa osiąga wysokość 3.555 metrów. Ze względów konserwacji i bezpieczeństwa nie wolno wchodzić do krateru. 

Poza Teide, w parku znajduje się wiele innych miejsc wartych odwiedzenia: Roques de Garcia, Pico Viejo, Paisaje Lunar, Azulejos oraz liczne punkty widokowe.

Costa de la Luz- kurort letni Chipiona

La Laguna

Miasto La Laguna jest miejscem, które Alonso Fernandez de Lugo, El Adelantado, wybrał na swoją stolicę na Wyspach Kanaryjskich, a także miejscem, z którego zamierzał rozpocząć podbój zachodniego wybrzeża Afryki. W 1496 roku El Adelantado zakończył podbój wyspy, która stawiała mu największy opór. Podbój ten przeprowadził w imieniu królowej Kastylii. Wyspa Aguere, jak ją nazywano wśród Aborygenów Guanche, nie była przez nich zamieszkiwana. Laguna, w której się ona znajdowała – od której później wzięła się nazwa miasta – była wykorzystywana przez Guanczów jako miejsce godów bydła i była uważana za świętą.

Zdobywcy kastylijscy, podążając za Adelantado, osiedlili się w dolinie Aguere, ponieważ odległość od wybrzeża gwarantowała im bezpieczeństwo, chroniąc przed atakami piratów. Z tego powodu Fernández de Lugo postanowił zbudować miasto bez murów, pierwsze w koronie Kastylii o tych cechach, a więc pierwsze kastylijskie „miasto pokoju”. Aby uniknąć rozproszenia pierwszego osadnictwa konkwistadorów, Adelantado zaproponował, aby układ urbanistyczny został ustalony według ścisłych zasad. W zamian za obywatelstwo nowej „republiki” założonej przez Fernandeza de Lugo, osadnicy musieli w pełni przestrzegać zasad, w tym zarezerwować miejsce na ogród na tyłach domu, w którym musieli uprawiać winorośl, wśród innych obowiązkowych produktów. 

La Laguna została stworzona na płaskim i niezamieszkałym terenie, tak że Adelantado zaproponował stworzenie układu geometrycznego, w którym skonfigurowano ulice, place i działki pod budynki. W celu satysfakcjonującego rozwiązania tej misji, królowa Elżbieta zleciła swojemu inspektorowi (hiszp. Veedor) wsparcie Fernandeza de Lugo w budowie jego stolicy, a on zrobił to tak, jak tylko wiedział najlepiej. Będąc marynarzem, uciekł się do astrolabium, aby dokonać prawidłowego rozpoznania i w ten sposób Veedor i Fernández de Lugo, uzbrojeni w astrolabium i sznurki, prześledzili szkielet miasta. 

Dzięki instrumentom, mentalności i wiedzy żeglarzy, miasto zostało ukształtowane jak róża wiatrów. Na każdym kamieniu milowym tej róży, zdobywca ustanowił kluczowy punkt, charakterystyczną budowlę, chrześcijański symbol. W ten sposób na ulicach i rogach La Laguna zostały wpisane dwie transpozycje nieba: ta, która prowadziła gwiazdy przez instrumenty, które niosły ze sobą świętych, którym powierzono budynki lub miejsca o szczególnym znaczeniu religijnym. Budowa miasta z tą procedurą była również zgodna z wytycznymi ustalonymi przez myślicieli i artystów renesansu, którzy kierując się myślą Platona, postanowili zaplanować idealne miasto

Sporządzony przez nich plan jest tym, który zachował się na ulicach historycznego centrum miasta. Ponadto, układ urbanistyczny La Laguna służył jako wzór dla miast latynoamerykańskich podczas kolonizacji i można go zobaczyć w takich miastach jak Hawana, Cartagena de Indias, Lima czy San Juan de Puerto Rico. 

Historyczny kompleks jest pełen kościołów, klasztorów i pałaców z XVI, XVII i XVIII wieku, wśród których wyróżnia się kościół Nuestra Señora de la Concepción, z kamienną renesansową wieżą, symbolem miasta; katedra Nuestra Señora de los Remedios, w stylu neoklasycystycznym; Królewskie Sanktuarium Chrystusa Świętego z La Laguna, gdzie można podziwiać wspaniałą rzeźbę Chrystusa Ukrzyżowanego (s. XVI), jeden z klejnotów artystycznego dziedzictwa archipelagu, Plaza del Adelantado, Ratusz, oraz pałace Nava i Salazar, siedziba biskupstwa

La Laguna została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1999 roku.

La Laguna- Plac Adelantado

Loro Parque

Loro Parque jest obiektem położonym w gminie Puerto de la Cruz, w którym znajduje się największa hodowla papug na świecie. Początkowo instytucja była jednotematyczna, poświęcona wyłącznie papugom, stąd jej nazwa. Obecnie jednak jest ona tak samo atrakcyjna dla tej kolekcji jak dla jej delfinarium – jednego z najnowocześniejszych na świecie. Jego pingwinarium – Planet Penguin – jest największą repliką antarktycznego środowiska na świecie.

Loro Parque- pingwinarium

Ogród botaniczny

Ogród Aklimatyzacyjny La Orotava został utworzony w 1788 roku, w wyniku konieczności uprawy gatunków z terenów tropikalnych na terytorium Hiszpanii, w miejscu  o odpowiednim klimacie. Francuski przyrodnik P. Ledrú, który odwiedził wyspę pod koniec XVIII wieku, sporządził pierwszy katalog gatunków uprawianych w Ogrodzie i zaproponował systematyczne porządkowanie jego zbiorów w oparciu o klasyfikację linneana

z 1753 roku. 

Posiada ważne kolekcje roślin tropikalnych i subtropikalnych o wartości ekonomicznej i ozdobnej, ze szczególnym uwzględnieniem odmian palm, bromelii, araceusów i moreli. Istnieją drzewa niezwykłej urody i zainteresowania ze względu na ich wielkość, wiek, rzadkość lub pochodzenie z odległych miejsc. 

Jako instytucja naukowa, Ogród prowadzi wymianę flory bakteryjnej, utrzymuje zielnik specjalnie dedykowany florze kanaryjskiej o pojemności ponad 30.000 arkuszy oraz opracowuje kilka programów badawczych dotyczących flory i roślinności Wysp Kanaryjskich oraz ochrony gatunków endemicznych. Dla naukowców oferuje w swojej bibliotece, oprócz zielnika, kolekcję dokumentów. 

Jednak piękno zachowanych gatunków i jego egzotyka sprawiają, że jest on szczególnie atrakcyjny dla tysięcy turystów, którzy codziennie odwiedzają jego 20.000 m2 powierzchni.

Ogród botaniczny- La Orotava

Icod de los Vinos

Drago jest rodzimą rośliną Wysp Kanaryjskich, z rodziny Lilaceae. Naukowcy znają ją pod nazwami Dracoena Draco lub Draco Palma Canariensis. Znajduje się on w relatywnie dużej ilości na tym archipelagu. 

Jest to drzewo o grubym pniu i koronie pełnej grubych gałęzi, którego liście są wydłużone i kończą się na kształt miecza. Jego kwiaty są liczne i małe. Każdy z nich ma sześć płatków, a jego owoc jest żółtawą jagodą. 

Drewno drago jest gąbczaste i lekkie. Sława tego drzewa wynika z jego długowieczności, ale przede wszystkim z żywicy lub soku, który wydziela z pnia, który kondensuje się i nabiera koloru krwi. Wiele właściwości leczniczych przypisuje się temu płynowi. Już Rzymianie znali krew drzewa drago, które według Pliniusza nazywali Cinnabaris, i przybyli na wyspy, aby wykorzystać ją do celów leczniczych. Z tego powodu pozostało niewiele okazów wieloletnich. Guanczowie uważali go za drzewo ochronne

Mity obfitują w historie o smoczym drzewie. Najbardziej znana jest ta, która utożsamia drzewo z mitycznym smokiem, który strzegł złotych jabłek w Ogrodzie Hesperydów. Drzewo Icod de Los Vinos jest największym i najstarszym znanym na świecie i jednym ze skarbów hiszpańskiej flory. Potwierdzono, że ma on ponad 5 tysiącleci, chociaż ostatnie badania ustaliły go na 800-1000 lat. Ma około 17 metrów wysokości i 20 metrów obwodu. Jego korona jest ogromna, ma prawie 300 gałęzi i waży około 150 ton, nie licząc korzeni. Został ogłoszony Pomnikiem Narodowym w 1917 roku. 

Mówi się, że pod tym właśnie drzewem odbyło się ostatnie spotkanie czterech gigantów Guanczów: Belikar, z Icod, Romen, z Daute, Pelinor, z Adeje, i Adżoria, z Abony, aby zgodzić się na pokój z królami Kastylii.

Icod de Los Vinos- El Drago pomnik przyrody

Muzea

Cabildo of Tenerife stworzyło sieć muzeów, dzięki którym wyspa pokazuje różne aspekty życia kulturalnego i naukowego Teneryfy. Te muzea to Muzeum Historii Naturalnej i Człowieka (hiszp. MNH), Muzeum Historii i Antropologii Teneryfy (hiszp. MHA), Muzeum Nauki i Kosmosu (hiszp. MCC), la Casa del Vino de Tenerife (dom wina) oraz Cueva del Viento (jaskinia lawowa). 

  • Muzeum Historii Naturalnej i Człowieka skupia w sobie Muzeum Archeologii i Nauk Przyrodniczych, a także siedzibę Kanaryjskiego Instytutu Paleopatologii i Bioantropologii. Wystawa stała jest podróżą po człowieku przedhiszpańskim, narzędziach, którymi się posługiwał i otaczającej go przyrodzie. 

Wśród swoich zbiorów wyróżniają się mumie Guanche, reprodukcja osad przed-hiszpańskich oraz wspaniała kolekcja biologii morskiej i minerałów, skamieniałości i skał. 

  • Muzeum Historii i Antropologii Teneryfy oraz archiwa wyspy mieszczą się w Casa Lercaro, starym dworze z 1593 roku, należącym do rodziny kupców z Genui, którzy osiedlili się na wyspie po podboju kastylijskim, oraz w Casa de Carta, pochodzącym z XVIII wieku. Casa Lercaro oferuje wycieczkę po cywilnym, wojskowym i religijnym rozwoju Teneryfy. Towarzyszy jej informacyjny charakter z dużą ilością znaczących obiektów z różnych badanych w muzeum momentów historycznych. Ponadto, w jego pomieszczeniach można zobaczyć najlepszy zbiór map, map nawigacyjnych i ilustracji geograficznych archipelagu. Ze swojej strony wystawy w Casa de Carta ukazują różne aspekty społecznego i kulturowego wymiaru najbardziej uderzających realiów współczesnego życia lub najbardziej zakorzenionych tradycji Teneryfy.
  • Muzeum Nauki i Kosmosu zapewnia niezwykle interaktywną ofertę edukacyjną. Wraz z modułami naukowymi własnej produkcji, których jest już ponad sto, w muzeum mieści się Planetarium. Wyposażone w dwa różne systemy projekcyjne w swojej kopule o średnicy 6,5 m, oferuje maksymalną jakość z ponad 2800 gwiazdami i projekcją cyfrową 360º. 
  • Muzeum la casa de Vino znajduje się w starej hacjendzie z XVII wieku, którą Cabildo przeznaczyło na promocję wysokiej jakości win tej wyspy. Znajduje się tu Muzeum Wyspiarskie Winorośli i Wina Teneryfy. W górnym rogu posiadłości La Baranda, obok Casa del Vino, znajduje się Casa de la Miel, której celem jest poprawa jakości miodów z wyspy. Rdzenna pszczoła Teneryfy to czarna pszczoła. Istnieją cztery rodzaje miodu: z północnego wybrzeża, z południowego wybrzeża, z gór i ze szczytu (z kwiatami miotły Teide, tajinaste i chahorra).

Cueva del Viento to największa jaskinia wulkaniczna w Unii Europejskiej, znajdująca się w okręgu Icod de los Vinos. Powstała on 27.000 lat temu w lawie bazaltowej z pierwszej fazy erupcji wulkanu Pico Viejo, położonego na zboczach góry Teide.

Muzea- Muzeum Historii Naturalnej i Człowieka

Jaskinia Św. Piotra de Betancur

Na terenie należącym do lotniska Tenerife Sur znajduje się jaskinia św. Piotra de Betancur, wykorzystywana do wypasu przez Św. Piotra, kanonizowanego przez papieża Jana Pawła II w 2002 roku. 

Św. Piotr urodził się  w Vilaflor w 1626 roku, zmarł w Gwatemali w 1667 roku. W tym środkowoamerykańskim kraju rozwinął on intensywną działalność misyjną i humanitarną. Jest on bardzo lubianą postacią na Wyspach Kanaryjskich, gdzie setki pielgrzymów przemierzają Drogę Brata Piotra w kwietniu, od Vilaflor do jaskini, która zachowuje ten sam charakter, który pierwszy święty kanaryjski rozważał podczas swojego życia na Teneryfie.

Jaskinia Św. Piotra de Betancur

Pueblochico

Pueblochico jest wynikiem inicjatywy, w której połączono technologię i wyobraźnię w celu stworzenia nowego parku tematycznego na tym archipelagu: 20.000 metrów kwadratowych, w którym emblematyczne budowle i krajobrazy Wysp Kanaryjskich zostały odtworzone w miniaturze.

W Pueblochico znajduje się 65 zabytków i odniesień do dziedzictwa kulturowego, od rdzennej przeszłości po dzień dzisiejszy. Wraz z miniaturami dużych obiektów miejskich, znajdują się tu reprezentacje klifu Los Gigantes i księżycowego krajobrazu Teide, dwóch z najwybitniejszych atrakcji przyrodniczych wyspy.

Muzea- Muzeum Historii Naturalnej i Człowieka

Wysokie lasy sosnowe

Pomiędzy Barranco del Rey – który wyznacza granicę miejską pomiędzy Vilaflor i Adeje – a Barranco del Río – który wyznacza Granadilla de Abona i Arico- znajduje się duża powierzchnia lasów sosnowych. Oprócz ekologicznego znaczenia tego obszaru i piękna krajobrazu, pierwsze wrażenie, jakie wywołuje ta roślinność, pochodzi ze świadomości, że znajdujemy się na najwyższej górze sosen w Hiszpanii, ponieważ Vilaflor, z wysokością 1400 metrów nad poziomem morza, jest najwyższą gminą w całym kraju. Lasy sosnowe Adeje i Vilaflor stanowią obszar o wyjątkowej masie sosny kanaryjskiej, wraz z innymi endemitami botanicznymi i wyjątkową fauną. 

Las sosnowy ma dużą wartość ekologiczną, ponieważ jest domem dla tak zwanych „pinos padre”, dużych okazów, które mają ponad 50 lat i mają pnie o średnicy ponad metra. Wśród nich wyróżniają się dwie gigantyczne sosny, które znajdują się w Vilaflor, po obu stronach drogi.

Wysokie lasy sosnowe- gmina Vilaflor

Góra Roja

Specjalny Rezerwat Przyrody Montaña Roja, w El Médano, Granadilla, jest miejscem prezentacji cennych nieorganicznych siedlisk piaskowych. Jest to jeden z najlepszych przykładów tego typu siedlisk na Teneryfie, gdzie reprezentowane są również tereny podmokłe z gatunkami ptaków chronionymi na mocy umów międzynarodowych i włączonymi do krajowego katalogu gatunków zagrożonych. Czerwona Góra i jej połączenie z ziemią tworzą dobrze zachowany element geomorfologiczny o niezwykłej unikatowości krajobrazu. Z El Médano rozpoczynają się dwa odcinki szlaku turystycznego: jeden w kierunku Montaña Roja, a drugi w kierunku Montaña Pelada. Oprócz zainteresowań geologicznych i botanicznych, trasa pozwala cieszyć się bardzo atrakcyjnym krajobrazem, z szerokimi plażami, w tym El Médano.

Góra Roja- Specjalny Rezerwat Przyrody Montaña Roja

Trekking

Rozległą sieć obszarów przyrodniczych, które chronią prawie połowę wyspy, uzupełnia sieć ścieżek pieszych i liczne zabytki, które dają wgląd w najbardziej autentyczny charakter społeczeństwa wyspy. Wśród polecanych szlaków możemy wyróżnić następujące: 

  • Barranco del Infierno. Położony w gminie Adeje, przecina głębokie wąwozy, takie jak właśnie Barranco del Infierno i inne elementy orograficzne, takie jak roques del Conde i Abinque. Czas trwania: od 3 do 4 godzin. Stopień trudności: średnio-wysoki. 
  • Góra Chinyero / Specjalny rezerwat przyrody Chinyero. Specjalny rezerwat przyrody Chinyero należy do gmin Santiago del Teide (część środkowa, z wulkanem Chinyero), Guía de Isora (część południowa) i El Tanque (część północna). Przez trzy czwarte drogi szlak prowadzi przez sosnowe lasy korony północnej Teneryfy. Czas trwania: 2,5 – 4 godziny. Stopień trudności: niski. 

Masca. Położone pomiędzy miastami Guía de Isora i San Juan de la Rambla, gospodarstwo rolne Masca jest reprezentatywne dla życia wiejskiego na Teneryfie przed głębokimi zmianami wprowadzonymi w XX wieku. Czas trwania: Od 5 do 6 godzin, podróż w obie strony. Stopień trudności: średni.

Piesze wędrówki- Barranco del Infierno

Plaże

Jedną z wielkich atrakcji Teneryfy jest możliwość cieszenia się kontaktem z morzem. Różnorodność morfologii wybrzeża pozwala na wybór pomiędzy plażami o czarnym lub białym piasku a skalistymi zatoczkami. W ten sposób zwiedzający może również skorzystać z naturalnego basenu wykopanego z krateru wulkanicznego, jak w Garachico, lub dużych połaci białego piasku, jak w Bahía del Duque (Adeje), lub Las Vistas, w Los Cristianos (Arona). 

Wśród obiektów stworzonych w celu ułatwienia turystom korzystania z wybrzeża są kompleks Costa Martiánez w Puerto de la Cruz i Park Morski César Manrique w Santa Cruz. Obok nich znajdują się kontrastujące ze sobą obszary przybrzeżne, do których w niektórych przypadkach dostęp jest bardziej skomplikowany, ale których zaletą jest to, że mają prawie nietkniętą przyrodę. 

Wśród plaż o złotym piasku, typowych dla południa wyspy, wyróżniają się plaże Cuevitas i Troya w Adeje, lepiej znane jako Las Americas I i Las Americas II. Nadają się do surfingu.

Costa Adeje obejmuje takie ośrodki jak Playa del Duque, Fañabé, Torviscas, San Eugenio i oryginalny rdzeń Playa de las Américas, jak również piaszczyste plaże Torviscas i Bobo. 

W Aronie można znaleźć plaże Las Vistas, Las Caletillas i El Camisón, które znajdują się pomiędzy Las AmÈricas i Puerto de Los Cristianos. 

Wybrzeże gminy Granadilla posiada największe plaże na wyspie, z drobnym złotym piaskiem. El Médano jest małym, cichym, rodzinnym centrum turystycznym z największą plażą na Teneryfie, o długości około 2 km i bardzo płytkim morzu. Stałe wiatry w tym obszarze sprawiają, że jest on idealny do windsurfingu. Obok tej plaży znajduje się La Tejita, szeroka plaża o drobnym piasku, o długości jednego kilometra, zaczynająca się w Montaña Roja.

Inne plaże na południowym stoku to Tabaiba i Radazul (El Rosario), Las Caletillas (Candelaria). W Güímar można znaleźć El Puertito, Las Palmeras i Las Lajas. Obok tej gminy, w Arafo, wyróżnia się plaża La Viuda. Nie zapominając o plażach Porís de Abona, El Cabezo, El Medano, El Confital i Los Abrigos. 

Północ oferuje inny rodzaj wybrzeża, bardziej gwałtowny i z mniejszymi zatoczkami czarnego piasku. Wielką atrakcją turystyczną na północnym wybrzeżu Teneryfy jest Puerto de la Cruz, gdzie do dyspozycji gości jest kompleks Costa Martiánez, z jeziorem zbudowanym przez architekta Lanzarote Césara Manrique, plażą Martiánez i plażą Jardín. W kompleksie Costa Martiánez, jego sztuczne jezioro, z około 27.000 metrów sześciennych wody morskiej, wzbogaca pozostałe cztery baseny dla dorosłych i trzy dla dzieci, wszystkie o oryginalnym wyglądzie i pięknie. Urozmaicona oferta barów, restauracji i kiosków, a także jedyna w swoim rodzaju na świecie sala imprezowa poniżej poziomu wody, nadają kompleksowi szczególnej witalności i czynią go jednym z najbardziej uderzających ośrodków na wyspie. 

Kolejną wielką atrakcją północnego wybrzeża Teneryfy jest Caletón de Garachico, zestaw naturalnych basenów bardzo atrakcyjnych do kąpieli, utworzonych między strumieniami lawy, które weszły do morza. W tej atrakcji zaleca się zachować szczególną ostrożność przy falach. 

Wśród plaż północnych znajdują się baseny Bajamar i Punta del Hidalgo, w La Laguna; El Pris i Mesa del Mar, w Tacoronte; El Bollullo i Los Patos, w La Orotava; El Charco de La Laja, w San Juan de La Rambla; El Socorro, w Los Realejos; San Marcos, w Icod de Los Vinos; la Caleta de Interián, między Los Silos i Garachico; la de Masca, w Buenavista, i plaża La Arena, w Santiago del Teide. Caleta de Interián ma małą plażę pomiędzy Garachico a Los Silos. 

Wreszcie, Santa Cruz, stolica wyspy, oferuje odwiedzającym różne alternatywy. Po pierwsze, plaża Las Teresitas, rozbudowana i wyposażona w 1973 roku w złoty piasek przywieziony z Sahary. Znajduje się ona obok wioski rybackiej San Andrés, która oferuje liczne restauracje z rybami i owocami morza, 7 km na północ od Santa Cruz. Na północy znajdują się również plaża nudystów La Gaviota i plaża Antequera. Na wybrzeżu Anagi znajdują się plaże o czarnym piasku El Roque, Almáciga i Benijos. Na południu Santa Cruz posiada park morski César Manrique, obiekt rekreacyjny nazwany imieniem artysty Lanzarote, który go zaprojektował.

Plaże- Kompleks Costa Martiánez

Turystyka wiejska

Warunki naturalne i ewolucja historyczna zarezerwowały dla życia wiejskiego obszar, który na Wyspach Kanaryjskich jest znany jako „las medianías”, obszar położony między 600 a 1500 metrów wysokości. Znajduje się tam większość historycznych skupisk ludności, obecnie tylko częściowo wysiedlonej przez boom turystyczny. 

Oferta turystyki “słońca i plaży” oraz odpływ ludności wiejskiej doprowadziły do exodusu ‘medianas’. Zachowały się jednak ośrodki ludności i tradycyjne zwyczaje związane z życiem wiejskim, co pozwoliło na stworzenie nowej przestrzeni dla oferty turystycznej: turystyki wiejskiej. Na północy, wilgotny i zielony przez cały rok krajobraz, jest tradycyjnie najlepiej prosperującą częścią rolniczą wyspy, z winnicami, ogrodami ziemniaczanymi i warzywami, usianymi obfitymi kasztanami i migdałami. Na południu środkowe tereny charakteryzują się bardziej jałowym krajobrazem, z ugrami i brązowymi tonami, naznaczonymi tarasami i drzewami owocowymi.

Turystyka wiejska- Las medianías

Karnawał

Karnawał Santa Cruz de Tenerife opiera się na podstawowej tajemnicy: trzeba wejść na imprezę, z absolutną chęcią czerpania radości z zagubienia się na kilka dni w tańcu, w którym każdy bawi się w bycie innym, lub w bycie tym, kim naprawdę jest. Jest to jedyna uroczystość, która udaje się uchwycić zainteresowanie wszystkich chicharreros (mieszkańców Santa Cruz). 

Karnawał jest obchodzony na ulicy. W tańcach na Plaza de España, sercu uroczystości, gromadzi się, tańcząc, ponad 250.000 osób.

Karnawał- Karnawał Santa Cruz de Tenerife

Instytut astrofizyczny

Instituto de Astrofísica de Canarias (IAC) jest instytucją odpowiedzialną za badania astrofizyczne na Wyspach Kanaryjskich oraz bazą administracyjną dla Obserwatorium Teide (Teneryfa) i Obserwatorium Roque de Los Muchachos (La Palma), które tworzą Europejskie Obserwatorium Północne

Badania astrofizyczne na Wyspach Kanaryjskich sięgają lat 60-tych XX wieku, na obszarze Izaña, w Las Cañadas del Teide, na wysokości 2.400 m npm. Pierwszy teleskop użyty w tym Obserwatorium uruchomiono w 1964 roku. Położenie geograficzne Wysp Kanaryjskich i jakość ich nieba doprowadziły do utworzenia tych obserwatoriów astronomicznych,w których inicjatywa IAC doprowadziła do przedstawienia niektórym europejskim ośrodkom badawczym propozycji wymiany doświadczeń w zakresie wielogodzinnego korzystania z aparatury astronomicznej przez hiszpańskich naukowców. 

Kilkadziesiąt lat później formuła ta sprawiła, że obiekty MRO stały się najważniejszym obserwatorium astronomicznym w Europie na półkuli północnej. Obecnie w obserwatoriach Teide i Roque de Los Muchachos znajdują się teleskopy i inne przyrządy astronomiczne z ponad 60 instytucji w 17 krajach. 

Obserwatorium Teide, znajdujące się w Izonii, zajmuje 50 hektarów i znajduje się na wysokości 2400 metrów. Położenie geograficzne, wraz z przejrzystością i doskonałą jakością astronomiczną nieba, przyczyniło się do tego, że jest ono najlepiej zarezerwowane do badania Słońca. Skupiają się tam najlepsze europejskie teleskopy słoneczne: heliograf Razdow, Newtonowy Teleskop Próżniowy (VNT), Gregory Coudé Telescope (GCT), Wieżowy Teleskop Próżniowy (VTT) oraz laboratorium solarne IAC. Naukowa eksploatacja wszystkich z nich jest prowadzona wspólnie z różnymi instytucjami, takimi jak Narodowe Obserwatorium Solarne Stanów Zjednoczonych (Projekt GONG), Uniwersytet Nicejski (Projekt IRIS), Uniwersytet Birmingham (Projekt BISON), Instytut Astrofizyki Kosmicznej w Paryżu (Projekt GOLF) oraz Uniwersytet Tajwański (Projekt TON). 

W 2013 roku Fundacja Starlight wyznaczyła Teide jako Gwiezdne Miejsce Turystyczne ze względu na jej wyjątkowe właściwości dla kontemplacji nieba, procedury ustanowione dla jego ochrony oraz związane z tym wartości przyrodnicze i kulturowe. Teide jest pierwszym obiektem światowego dziedzictwa, który otrzymało ten certyfikat.

Instytut Astrofizyczny- optyczny teleskop w La Palma

Wieloryby

Teneryfa jest punktem wyjścia dla większości wycieczek na Ocean Atlantycki w celu obserwacji waleni, które przechodzą przez wody Wysp Kanaryjskich. Większość łodzi odpływa z Los Cristianos i Puerto Colón

Wody wokół Teneryfy zamieszkuje około 500 grindwalów, o wielkości między delfinem a orką, żyjących w zwartych grupach rodzinnych.

Wieloryby

Roślinność

Archipelag kanaryjski jest tym, który posiada największe bogactwo flory w całej Makaronezji. Region ten skupia grupy wysp na wschodnim Atlantyku: Azory, Maderę, Wyspy Dzikich Zwierząt, Wyspy Kanaryjskie i Wyspy Zielonego Przylądka. Wyspy Kanaryjskie są czwartym regionem naturalnym na świecie pod względem endemizmu kwiatowego, z 1700 skatalogowanymi roślinami wyższymi, z których około 20 rodzajów i ponad 500 gatunków jest endemicznych. 

Teneryfa charakteryzuje się zaskakującą różnorodnością, wynikającą z jej szczególnych warunków środowiskowych, a także z mikroklimatu powstałego w wyniku surowej orografii wyspy. Ta różnorodność klimatyczna jest powodem powstania różnych ekosystemów, zamieszkałych przez różne gatunki roślin. Teneryfa, z dziedzictwem około 140 ekskluzywnych gatunków, jest wyspą o największej liczbie gatunków endemicznych. Roślinność Teneryfy jest rozmieszczona w sześciu dużych ekosystemach, bezpośrednio związanych z wysokością i orientacją N-S zboczy wyspy, oba czynniki warunkujące różne mikroklimaty: 

  • Cardonal-Tabaibal: (0-700 m.). Kserofitowe zarośla dobrze przystosowane do braku wody, obfitego nasłonecznienia i silnych wiatrów. Wśród jego najbardziej znanych okazów znajdują się tabaibas i cardones.
  • Termofilne lasy: (200-600 m.). Strefa przejściowa, z opadami deszczu i umiarkowanymi temperaturami. Wśród gatunków endemicznych znajdują się jałowce sabińskie i drago

Laurisilva: (500-1,000 m.). Gęsty las dużych drzew, spadkobierców flory trzeciorzędowej, położony w strefie częstych mgieł i deszczy, na północnym zboczu. Podziemia krzewów i paproci: laury, drzewa świętojańskie, winorośl,

barbusanos

  • Fayal – Heath: (1.000-1.500 m.). Suchszy, biedny gatunkowo las. Zastępuje las laurowy po jego zdegradowaniu: fayas i wrzosowiska.
  • Las sosnowy: (800– 2.000 m.). Las sosnowy: sosna kanaryjska, miotły, róża skalna, itp.

Wysoka góra: ponad 2.000 m. Suchy klimat, silne nasłonecznienie i ekstremalne temperatury. Flora bardzo dobrze przystosowana. Do gatunków endemicznych należą tajinastes, retamy i violeta del teide.

Roślinność- Lasy Laurisilva

Uprawa bananów

Wśród typowych elementów krajobrazu Teneryfy, europejskich turystów szczególnie uderza przytłaczająca obecność plantacji bananów w północnej części wyspy. Banan przybył na Wyspy Kanaryjskie pod koniec XIX wieku, z rąk europejskich biznesmenów, którzy zaczęli go eksploatować również w innych miejscach wzdłuż wybrzeża Afryki. Obecne plantacje bananów są ostatnią monokulturą kanaryjską od czasu, gdy gospodarka wyspy zaczęła się różnicować w latach sześćdziesiątych, aby w końcu skoncentrować swoje największe wysiłki na turystyce i usługach. 

Jednakże, chociaż uprawa bananów nie ma już takiego znaczenia, jakie kiedyś miała w gospodarce Wysp Kanaryjskich, nadal stanowi istotny element krajobrazu i posiłków.

Uprawa bananów- Plantacja bananów

Pogoda w Teneryfie

 

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Politykę Prywatności oraz obowiązują Warunki Korzystania z Usługi.

Wystarczy 10 minut dziennie!!!

Hiszpańskiej Loterii Świątecznej

Chciałbym podarować Ci kupon na Hiszpańską Loterię Świąteczną, z którym masz szanse wygrać nawet 1.000 złotych i wydać je na co przyjdzie Ci ochota. Odbierzesz go za darmo z pierwszym newsletterem. Powodzenia!

Warunki

Twój kupon został wysłany! Jeśli go nie otrzymasz, sprawdź folder SPAM!

Otwórz czat
Żebyś wiedział@, że tu jestem! 👋🏻
Hola, jestem Martín! 👋🏻
Żebyś wiedział@, że tu jestem, naprawdę jestem, a nie żaden robot! 🧔🏻
Po prostu daj mi znać, czy mogę ci w czymś pomóc.